200. rocznica urodzin Chopina:

22 lutego, Filharmonia Narodowa w Warszawie - Rafał Blechacz
23 lutego, Filharmonia Narodowa w Warszawie - Ivo Pogorelić

To raczej 52-letni Chorwat uczyni zadość potocznym - tyleż romantycznym, ile pop-kulturowym - wyobrażeniom o młodości. Artystyczne szaleństwo Pogorelicia fascynowało i drażniło już 30 lat temu, dzieląc opinię publiczną na zwolenników kontrowersyjnej decyzji jury X Konkursu Chopinowskiego oraz zbulwersowanych nią obrońców pianisty.

Pogorelić wiecznie młody

Jeszcze silniejsze emocje wywołały jednak powrót wielkiego przegranego do Polski w 2007 roku, jego nonszalancko swobodny występ na IV edycji festiwalu "Chopin i jego Europa" oraz spiskowe teorie na temat porażki sprzed ćwierćwiecza. Pogorelić deklarował chęć zakopania topora wojennego, jednak uparcie stawiał na swoim - za wszelką cenę, a czasem wbrew zdrowemu rozsądkowi. Bezkompromisowość i narcyzm łatwo było wybaczyć dwudziestolatkowi, zdecydowanie trudniej - artyście, który przeżył Chopina o ponad dekadę.

Mimo to trudno byłoby sobie wyobrazić urodzinowy tydzień bez jego udziału. Chyba dlatego, że szalony Chorwat doskonale ucieleśnia nasz ideał romantycznego bohatera, który wciąż odbija się echem w chopinowskiej mitologii.

Tymczasem zachowane dokumenty przekonują, że kompozytor niewiele miał wspólnego z tym stereotypem. Nie był ani tak ekstrawertyczny, ani tak... pozbawiony poczucia humoru. Ponoć osiągnął prawdziwe mistrzostwo w naśladowaniu i przedrzeźnianiu znanych postaci swojej epoki, a nie gardził też plebejskimi, knajpianymi żartami. Z drugiej strony jego styl estradowy odznaczał się wyjątkowym dla epoki wirtuozów skupieniem, ascetycznością oraz odpornością na wszelkie teatralne gesty. Z tego punktu widzenia w roli współczesnej inkarnacji Chopina zdecydowanie lepiej sprawdza się ugrzeczniony Blechacz niż prowokacyjny Pogorelić.