Branco uważana jest za jedną z najważniejszych przedstawicieli muzyki fado. Mimo częstych odwołań do tradycyjnych pieśni i hołdu, jaki złożyła Amalii Rodriguez na płycie "Live" z 2006 roku jest odnowicielką stylu. Cristina wniosła świeże podejście do lekko skostniałej formy fado, sięgając po poezję Davida Mourao-Ferreiry, Viníciusa de Moraesa, Chico Buarque, Eugénio de Andrade, Camoesa i Szekspira.
Od lat związana jest z kompozytorem muzyki Custódio Castelo, który pisze dla niej piosenki i jest jej akompaniatorem. Wokalistka zadebiutowała w 1996 roku wydanym własnym sumptem albumem "Cristina Branco, Live In Holland", który odniósł niespodziewany sukces. Po podpisaniu kontraktu płytowego z małą holenderską wytwórnią Music & Words ukazały się jej kolejne płyty "Murmúrios" (1999) i "Post Scriptum" (2000). W Holandii wydała ponadto dzieło "Cristina Branco Canta Slauerhoff" do wierszy lokalnego poety J.J. Slauerhoffa. Płyta była rodzajem podziękowania dla publiczności kraju, w którym odniosła pierwszy duży sukces. W 2001 roku ukazał się jej pierwszy longplay dla francuskiego oddziału Universal Music Classics "Corpo Iluminado". Kolejne płyty w jej dyskografii to: "Sensus" (2003), "Ulisses" (2005), "Live" (2006), "Abril" (2007) oraz "Kronos" (2009).
Oto szczegóły występów: 25 października - Poznań, Teatr Wielki Im. St.Moniuszki 26 października - Wrocław, Ethno Jazz Festival - Centrum Sztuki Impart 18 listopada - Warszawa, Studio im. Witolda Lutosławskiego
