"Goniąc kormorany", "Żółte kalendarze", "Nigdy więcej" – to utwory, które zna cała Polska. Piotr Szczepanik wylansował ballady, które obecnie można określić standardami polskiej piosenki.
– Piotr Szczepanik – tak o Piotrze Szczepaniku opowiadała we wspomnieniach dziennikarka muzyczna Maria Szabłowska.
On sam z wrodzoną skromnością mówił, że popularność spłynęła na niego niespodziewanie i niezamierzenie. – wspominał w jednym z wywiadów Piotr Szczepanik.
A jednak radiosłuchacze lat 60. i 70. nie tylko postanowili ze Szczepanika zrobić swojego idola, ale też nadali mu miano jednego z najbardziej romantycznych piosenkarzy polskiej muzyki.
Piosenkarz, gitarzysta, aktor – Piotr Szczepanik przyszedł na świat 14 lutego 1942 roku. Po maturze współpracował z lubelskim Teatrem Lalki i Aktora. Następnie studiował historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Debiutował na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie w 1963 roku. W latach 60. i 70. Z Bohdanem Łazuką i Jackiem Fedorowiczem prowadził program estradowo-kabaretowy "Popierajmy się".
Również w latach 70. Piotr Szczepanik zaczął zajmować się piosenką poetycką. Występował sam, z gitarą. Koncertował Polsce oraz m.in. w USA, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie oraz w wielu krajach w Europie.
W latach 80. Szczepanik poświęcił się działalności opozycyjnej, brał czynny udział w strajku w Stoczni Gdańskiej. W czasach stanu wojennego był organizatorem Festiwalu Piosenki Prawdziwej. W późniejszych latach Szczepanik był szefem Zespołu Współpracy ze Środowiskami Twórczymi w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy. Wspiera Prawo i Sprawiedliwość, w 2010 roku poparł kandydaturę Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.
Obecnie Piotr Szczepanik nadal zajmuje się działalnością artystyczną, ale nieczęsto pojawia się w polskich mediach. – tłumaczy w jednym z wywiadów piosenkarz.
