Eduard Khil debiutował w roku 1962 i szybko stał się jedną z gwiazd Związku Radzieckiego. Dysponujący barytonem lirycznym muzyk występował w repertuarze klasycznym i kameralnym, m.in. w "Weselu Figara", "Cyruliku Sewilskim", "Eugeniuszu Onieginie" i "Damie Pikowej".
Szczyt jego popularności przypadł na lata 70, ale sławny stał się znów w roku 2010. Wówczas rekordy popularności zaczęła bić w internecie piosenka "Bardzo się cieszę, że w końcu wracam do domu". Piosenka z roku 1976 – jak mówił sam Khil – opowiadała o kowboju wracającym przez prerię do domu, ale cenzura sowiecka zabroniła wykonywania tej pieśni. Została wokaliza, z której anglojęzyczni słuchacze wyłowili sylaby "tro-lo-lo". Stąd pseudonim, jaki nadano Khilowi – Mr. Trololo, czyli Pan Trololo.
Eduard Khil w kwietniu doznał udaru i od tamtego czasu przebywał w szpitalu. Zmarł w Petersburgu w wieku 77 lat.
