Bryan Ferry - brytyjski muzyk, wokalista i kompozytor, debiutujący w The Banshees, grający także z grupą Gas Board – najbardziej znany jest z założenia w 1970 r. zespołu Roxy Music, z którym tworzył i koncertował do 1983 r. (drugim założycielem był Graham Simpson). Roxy Music byli przedstawicielami brytyjskiego glam rocka. Mają też ogromne zasługi dla powstania ruchów muzycznych "new romantic" i synthpop w muzyce wczesnych lat 80. XX w.
"" – mówił Ferry w rozmowie z "The Guardian", opowiadając o początkach działania zespołu. "" – wymieniał.
O debiutanckim albumie Roxy Music z 1972 r. (funkcjonującym pod tym samym tytułem, co zespół) tygodnik muzyczny "Melody Maker" pisał, że to "najlepszy album roku". Z podobnym odbiorem spotkała się ich płyta "" (1973), do której dodano element skrzypiec. Ich kolejne trzy albumy "" (1973) "" (1974) i "" (1975) przyniosły natomiast elementy soul i disco. Od tamtego czasu zespół wydał jeszcze siedem albumów. Ukazało się też dziesięć płytowych kompilacji z ich utworami. Dziś ich twórczość zalicza się także do proto punka. Zespół zawiesił działalność w 2011 r., a w 2014 r. na łamach „Rolling Stone” gitarzysta zespołu Phil Manzanera oznajmił, że nie należy się spodziewać jej wznowienia.
Karierę solową Ferry rozpoczął w 1973 r., jeszcze w trakcie współpracy z zespołem. Jego pierwszy album „” to zbiór coverów, wykonań utworów innych artystów, m.in. "" Boba Dylana. W latach 70. wydał jeszcze cztery inne płyty, które przyniosły mu sławę w Wielkiej Brytanii. Jego międzynarodowa kariera zaczęła się jednak dopiero w kolejnej dekadzie wraz z albumem "" (1985), który zyskał rozgłos w całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Dzięki teledyskom wiernie oddającym estetykę lat 80. znane stały się też jego single: "" (1985), "" (1985), "?" (1986, soundtrack z filmu "", z akompaniamentem gitarowym Davida Gilmoura), "" (1987) i "" (1987).Po publikacji płyty "" (1987) i odbyciu związanej z nią trasy koncertowej w 1988 r. Ferry zrobił sobie kilka lat przerwy – poświęcił ją na pracę nad albumem "", który jednak nigdy nie powstał. Na scenę muzyczną wrócił w latach 90., wydając kolejną płytę z coverami "" (1993), a potem w 1994 r. album "" zawierający kilka piosenek tworzonych z myślą o "Horoscope". Jeden z utworów ("") powstał we współpracy z Brianem Eno.
W 1996 r. Ferry opublikował kolejny singiel "" z płyty "", który został wykorzystany w filmie "" w reżyserii Jona Turteltauba. Potem po kolejnej (trzyletniej) przerwie wydał album z coverami "" (1999), gdzie oprócz tytułowego kawałka (z filmu "Casablanca") pojawiają się inne znane utwory z lat 20. 30. XX w., m.in. "" Cole’a Portera i "" Harry’ego Woodsa.
W 2002 r. Ferry (znów we współpracy z Brianem Eno) wydał kolejny album "", łączący kompozycje własne z utworami Boba Dylana, a w 2007 r. "" składający się tylko z utworów Dylana. Jego kolejny album „” (2010), nad którym pracował z muzykami z Roxy Music miał być zjednoczeniem się zespołu po latach, jednak ostatecznie również wydany został jako solowy. Po epizodzie jazzowym, jakim była płyta "" z 2012 r. Ferry wydał album "" prawie wyłącznie z autorskimi piosenkami. Pracowało nad nim 36 muzyków.
Koncert w The Royal Albert Hall w Londynie był pierwszym w karierze Bryana Ferry’ego solowym koncertem na żywo, a nagrania nie ukazały się nigdzie przed 2020 r. Podczas koncertu artysta wykonał piosenki z dwóch swoich pierwszych solowych płyt "" (1973 r.) i "" (1974 r.) - na każdej z nich znajdowały się prawie wyłącznie covery utworów innych artystów – nie włączając "". W rozmowie z "Interview Magazine" w 2014 r. Ferry nazwał Royal Albert Hall "", bo "". "" – wyjaśnił.
