"One Life Stand"
Hot Chip
Wyd. EMI 2010
Ocena 5/6


Nie wiem, za co inni fani kochają Hot Chip. Ja, odkąd po raz pierwszy usłyszałem utwory z ich przełomowego albumu „The Warning” sprzed czterech lat, cenię ich za to, że potrafili połączyć popową, beatlesowską niemal melodyjność i wrażliwość z niespotykaną wyobraźnią brzmieniową. Tak jak brytyjski kwintet nie brzmi nikt, co naprawdę nie jest proste w czasach, w których każdy może pichcić muzykę na domowym pececie.

Apogeum tej tęczowej twórczości była poprzednia płyty Anglików „Made In The Dark” po brzegi wypełniona drastycznie różnymi inspiracjami - od rytmów disco po wściekłe syntezatory rodem z rave'owych nawalanek.

"Na poprzednim albumie wszystko, co robiłem, musiało być niespotykane. Chciałem, żeby każdy utwór był inny, a cały album miał być przejażdżką rollercoasterem. „One Life Stand” miał być spójny i naturalny" - tłumaczył w niedawnym wywiadzie dla portalu Pitchfork lider zespołu Alexis Taylor.

Wyciszenie kwintetu nie powinno jednak dziwić nikogo, kto śledzi karierę Anglików. Wszak w ostatnich latach jawią się oni jako najciężej pracujący muzycy sceny alternatywnej. Od czasu wydania „The Warning” zdążyli nagrać kolejne dwie płyty, EP-kę z udziałem Roberta Wyatta, cover uworu „Cape Cod Kwassa Kwassa” Vampire Weekend z udziałem Petera Gabriela. Nie wspominając o udanych solowych płytach liderów bandu Alexisa Taylora i Joe Goddarda oraz wielomiesięcznych trasach koncertowych na całym świecie.