„” to dobry trening dla potencjalnie chętnych do prezentowania się na muzycznej scenie. Przesłuchania w ciemno, praca z gwiazdami, zadania specjalne – każdy, kto na polskiej scenie muzycznej jest wie, że codzienność jest jeszcze bardziej trudna. Pomysłów na to, co potem, po wyjściu z telewizji jakby coraz mniej. Bo oto mówi się, że rynek jest nasycony gwiazdami z talent show, że przestały być one kuźnią lub kopalnia talentów, a stały się źródłem zmanierowanych wannabe, który uważają, że od życia się wszystko za darmo należy.
By przetrwać, trzeba mieć na siebie pomysł. Arek Kłusowski taki ma. Łączy muzykę pop, której blisko do mainstremowych rozgłośni, z polskim skarbem, czyli elektroniką. Do współpracy zaprosił m.in. przedstawicieli XxanaxXu, Michała Kusha ale i Darię Zawiałow, co pokazuje jasno kierunek myślenia. Ma być przebojowo, ale niebanalnie.
Sam Kłusowski posiada też talent do lekkiego, bezpretensjonalnego opisywania rzeczywistości. Ta – jak to w muzyce pop – dotyczy rozrywek sercowych, życia i spoglądania w przyszłość. I tak jak w przypadku muzyki produkcja, zabawa niuansami robi różnicę, i sprawia, że płyta „” od banału ucieka, tak samo zabawa słowem, próba ucieczki od budowania szlangwortów sprawia, że płyty się słucha, daje ona radość nawet, gdy ktoś na co dzień za muzykę raczej lekką, łatwą i przyjemną nie przepada.
Arek – jak doskonale pamiętacie z TVP2 – ma kawałek głosu. Nie ma jednak kompleksu siedmioboisty (czyli nie poświęca najwięcej czasu na szlifowanie tej dziedziny, w której jest najsłabszy), tylko dobrze prezentuje to w czym jest najlepszy – wchodzi barwą w emocje, nie szarżuje, nie unosi się nigdzie, gdzie to jest niepotrzebne. Fajnie byłoby, gdyby rozgłośnie radiowe odważyły się i zagrały „” albo „” jakby częściej. A jeśli nie zagrają, to… od czego mamy internet.
Tracklista:
1. Dzień po
2. Zbiegi samotności
3. Rocznik 92
4. Treści zakazane
5. Odejdź
6. Szukam
7. Po tamtej stronie
8. W martwym pulsie
9. Ally
10. To już za nami
11. Jak
12. You Make Me Fell
13. Time Makes Us Strangers
