Francuski duet Daft Punk powraca. Pionierzy muzyki house przygotowali trzynaście premierowych kompozycji, którymi chcą wskrzesić ducha niczym nieskrępowanej zabawy na parkiecie. Album "Random Access Memories", ich pierwszy od czasów wydanego w 2005 roku "Human After All", powstawał aż przez trzy lata przy udziale tak zasłużonych dla kultury tanecznej muzyków, jak Nile Rodgers (producent słynnej płyty Davida Bowiego "Let's Dance") i Giorgio Moroder (twórca klasyka disco - albumu Donny Summer "Bad Girls"). Nad spójnością brzmienia poszczególnych utworów czuwali sami Daft Punkowcy, czyli Thomas Bangalter i Guy-Manuel de Homem-Christo.
Okładkę płyty, której premierę ustalono na 7 maja, zdobi ich firmowa maska robota. Enigmatyczny duet od lat pozostaje zagadką dla słuchaczy, nie pokazując swych twarzy. Na scenie, w teledyskach i podczas wywiadów Daft Punk noszą specjalnie zaprojektowane kombinezony i hełmy, imitujące cyborgi. Jedynie na planie reklamy sieci sklepów odzieżowych Gap zespół pojawił się – zobligowany kontraktem – w dżinsach. Swe oblicza ukryli jednak pod nieodłącznymi połyskującymi maskami.
Formacja Daft Punk zadebiutowała w 1997 roku przełomowym albumem "Homework", który wyznaczył nowy szlak w muzyce elektronicznej. Innowacyjna mieszanka house'u, techno, electro i francuskiej estetyki klubowej przyniosła duetowi natychmiastową popularność. Single "Da Funk" i "Around The World" należą dziś do klasyki gatunku.
W 2001 roku Daft Punk wydał swój drugi album "Discovery", na którym – ku zdumieniu fanów – muzycy odeszli od wypracowanego stylu na rzecz bardziej radiowych synthpopowych piosenek. Promujące płytę nagranie "One More Time" zyskało popularność nie tylko na klubowych, ale i popowych listach przebojów.
Po premierze kolejnej płyty studyjnej "Human After All" w 2005 roku Thomas Bangalter i Guy-Manuel de Homem-Christo przyjęli propozycję skomponowania muzyki do filmu "Tron: Dziedzictwo". Dwadzieścia dwa utwory opublikowano na płycie w 2010 roku ku powszechnemu aplauzowi krytyków muzycznych.
W 2011 roku na francuskim rynku pojawiły się w limitowanej serii butelki coca-coli zaprojektowane przez zespół na bazie ich muzyki i wizerunku scenicznego.
