– wspomina Danger Mouse. W tamtym czasie prasa rozpisywała się o sensacyjnym wydawnictwie "The Grey Album". Był to miks dwóch kultowych albumów "The White Album" The Beatles i "The Black Album" Jaya-Z, a jego autorem był tajemniczy artysta ukrywający się pod przebraniem myszy. 27-letni wówczas Brian Burton mieszkał w Londynie, gdzie pracował wieczorami w pubie, a w ciągu dnia produkował hiphopowe bity i muzykę do filmów animowanych. Miał już na koncie album z raperem Jemini, pracował nad materiałem z Cee-Lo Greenem i nawiązał kontakt z MF Doom przy oprawie muzycznej do programu "Adult Swim". Kiedy o Danger Mousie zrobiło się głośno, zgłosił się do niego Damon Albarn z propozycją wyprodukowania "Demon Days" Gorillaz.
Tamten okres był dla Burtona przełomowy. Z ciasnej sypialni przy New Cross wylądował w profesjonalnym studiu u boku lidera Blur i miał możliwość poznać m.in. Ike Turnera, Dennisa Hoppera, Martinę Topley-Bird. – – wspomina Danger Mouse. – .
Za pracę z Gorillaz Danger Mouse został nominowany do Grammy w 2006 roku. A rok później wraz z Cee-Lo zdobył dwie statuetki: za przebój "Crazy" i album "St. Elswhere" nagrane pod szyldem Gnarls Barkley. Kariera Danger Mouse'a rozpoczęła się na dobre, mógł wybierać tylko te zlecenia, które go interesowały. Produkował nagrania założonej przez Albarna supergrupy The Good, The Bad & The Queen, dance-punkowej formacji The Rapture, garażowego duetu The Black Keys, a także Becka i Norah Jones.
Wciąż jest na topie. W tym roku ukaże się jeszcze nowy album U2, na którym Bono poprosił o wsparcie Danger Mouse'a. A w dalszych planach są jego kolejne nagrania z The Black Keys, Frankiem Oceanem i comeback Gnarls Barkley. Obowiązki producenta porównuje do pracy reżysera, który ma świetnych aktorów, wizję i musi ich zaprzęgnąć do jej realizacji. Szczególnie podziwia twórców kina autorskiego jak David Lynch czy Woody Allen, ponieważ nie muszą oni podporządkowywać się oczekiwaniom rynku i robią filmy po swojemu.
W kwestiach muzycznych podziwia The Beatles i George'a Martina. – – tłumaczy. –
Jednym z jego ulubionych songwriterów jest James Mercer, z którym trzy lata temu założył Broken Bells. Ten duet od razu był inny od poprzednich przedsięwzięć, bo to on wyszedł z propozycją współpracy, a jego wkład artystyczny jest większy niż przy typowych zleceniach. Na czas pracy nad "After the Disco" muzycy zamieszkali w Los Angeles, gdzie mieści się studio Mondo należące do Danger Mouse'a. Tam pracowali przez kilka tygodni dzieląc się fascynacjami latami 80., muzyką taneczną i rockową – od Bee Gees do The Cure. A wieczorami chodzili do klubów, pili alkohol, a ich rozmowy o życiu stały się punktem wyjścia do tekstów piosenek. W ten sposób powstał może nie jeden z najbardziej popowych i przebojowych albumów w dorobku Danger Mouse'a, za to najbardziej sentymentalny i osobisty.
Broken Bells | After the Disco | Columbia
