„” na czarnym krążku trafi do sklepów 24 maja.
To pierwsza tak osobista artystyczna wypowiedź Stanisława Soyki od piętnastu lat. Stanisław Soyka muzycznie określa nowy album jako folk z przymrużeniem oka, ale – jak dodaje: .
Ten – w pełni autorski – album dzisiejszego Soyki jest prostolinijny, prawdziwy i szczery. To muzyczne wyznanie bez podrasowania. Jest tu polonez, jest i tango, w którym odbywa się cała amplituda uczuć: miłość, zazdrość, ciepło, zimno, gorąco. Jest pieśń o miłości do Warszawy i o tym jaka do niej prowadziła droga – „”, a także kompozycja szczególna: jak niewysłany list dojrzałego sześćdziesięcioletniego „chłopaka” do swych rodziców: „”.
Z kolei w „” jesteśmy w miejscu, gdy własne dzieci dorastają i nabierają rozpędu. To tekst o nauce jak żyć – troszkę inaczej, choć nie mniej „jędrnie”. Warto poczuć też, jak dobrze czasem się zatrzymać, usiąść na ławeczce („Ławeczka”), stać się intensywnym obserwatorem ludzkości w jej indywidualnych przejawach. I… nie bać się ciszy („”) bo: „To co słychać w ciszy, w hałasie zanika”. A także, to zaproszenie do myślenia, do słuchania, do śpiewania.
Chciałem pokazać piękno świata – świata przedstawionego tak po prostu, przez dzisiejszego mnie. Zależało mi na tym, by ta muzyka mogła przytulać, dawać przestrzeń i oddech. A także – by te piosenki były dostępne dla każdego, kto lubi śpiewać. A w tych tekstach, mam wrażenie, że jest normalnie; tam jestem dzisiejszy ja i – gdy będziecie Państwo jej słuchać – będzie mi miło móc tam Państwa spotkać. I – być może - usiąść wspólnie na muzycznej „Ławeczce”
Lista utworów LP:
Strona A
1. Przyszedł czas na zmiany
2. Ławeczka-bajeczka
3. Zależy mi
4. Mamulu, Tatulu
5. Lubię wracać do Warszawy
6. Nie ma ich
Strona B
7. Ciszy nie unikaj
8. W Piotrowym mateczniku
9. Tango pozostało
10. I już i tyle
11. Wielka rzeka
