Haendel urodziła się w roku 1928 w Chełmie w rodzinie żydowskiej. Kształciła się u Mieczysława Michałowicza w Konserwatorium Warszawskim, a później u Carla Flescha w Londynie oraz George’a Enescu w Paryżu. Jako siedmiolatka była najmłodszą laureatką pierwszego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Warszawie. Zajęła tam siódme miejsce. Laureatami I i II nagrody zostali wówczas Ginette Neveu oraz Dawid Ojstrach.
W czasie okupacji skrzypaczka koncertowała dla żołnierzy państw alianckich. Londyński występ w 1937 roku pod batutą Henry Wooda zainicjował jej światową karierę. Mieszkała też w Montrealu, a ostatnio w Miami. Koncertowała w Ameryce Północnej, Południowej i w Azji.
W Polsce Haendel występowała na przełomie lat 50 i 60. W roku 2003 grała m.in. na I Międzynarodowym Festiwalu Paganiniego we Wrocławiu oraz Festiwalu Muzyka w Starym Krakowie. W roku 2006 skrzypaczka wystąpiła w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau w czasie wizyty papieża Benedykta XVI.
Według mieszkającej w Nowym Jorku skrzypaczki, profesor Stanowego Uniwersytetu Nowojorskiego Stony Brook, Joanny Kaczorowskiej Haendel była genialna praktycznie od urodzenia. Nazwała ją artystką wielkiej klasy, która często z przewrotnym uśmiechem powtarzała, że wierzy w reinkarnację, ponieważ nic jej od samego wczesnego dzieciństwa nie interesowało oprócz skrzypiec.
– przypominała Kaczorowska.
Oceniła, że Haendel była ostatnią charyzmatyczną, legendarną skrzypaczką niezapomnianej generacji skrzypków XX wieku. Jedną z niewielu kobiet tej epoki, która osiągnęła sukces na miarę Isaaca Sterna lub Jaschy Heifetza.
– dodała Kaczorowska.
Zdaniem skrzypaczki Kingi Augustyn Haendel była jedną z najwybitniejszych osobistości w świecie muzycznym. Miała swój specyficzny styl gry, który odróżniał ją od każdego innego skrzypka.
– mówiła PAP mieszkająca w Nowym Jorku Augustyn.
