Alicia znów to zrobiła. Korzystając z pomocy producentów Jeffa Bhaskera (Kanye West) i Kerry’ego "Kruciala" Brothersa, nagrała znakomitą płytę, choć temu krążkowi nie wróżono najlepiej. Artystka zmagała się z depresją, ze stratą bliskiej osoby, zawodem miłosnym, wreszcie - jak sama przyznaje - z pracoholizmem. - Musiałam nabrać oddechu, bo zobaczyłam, w jak szalony sposób pracuję - mówi w wywiadach 28-letnia wokalistka z Nowego Jorku. Postanowiła odreagować, zacząć wreszcie cieszyć się życiem i odnaleźć w sobie nową muzykę. I znalazła.

Miłość dobra i zła

"The Element Of Freedom" nie musi być najlepszym muzycznie albumem Alicii, ale na pewno jest najdojrzalszym. Keys udało się skomponować zestaw hitów, które traktują o dobrych i złych stronach miłości bez patosu i ckliwości. Teksty zaskakują nie tylko zróżnicowaniem i niebanalną, pogłębioną wizją świata uczuć po rozstaniu. Alicia, jak niewiele współczesnych artystek pop, potrafi trafnie znaleźć metaforę na poziomie klasycznego tekstu poetyckiego (wsparta brzmieniem fortepianu, chórków i smyczków ballada "That’s How Strong My Love Is"). "Love Is My Disease" opowiada o obsesji towarzyszącej miłości, z dyskretnym pulsem r’n’b i słonecznymi rytmami karaibskimi, które dają przejmującemu głosowi ciepłe tło. "Try Sleeping With a Broken Heart" to zrelacjonowana z pozycji porzuconej dziewczyny historia, w której na plan pierwszy wysuwa się wyższy niż zazwyczaj wokal Keys, wspomagany subtelnie syntezatorami w stylu lat 80.