- 02.04 - , Centrum Sztuki Manggha, M. Konopnickiej 26, godz. 20:00, 65 zł, 75 zł (w dniu koncertu)
- 03.04 - , Strefa WZ, Pl. Wolności 7, godz. 19:00, wstęp 67 zł, 79 zł (w dniu koncertu)
- 04.04 - , Klub Palladium, ul. Złota 7/9, godz. 20.00, wstęp 79 zł, 90 zł (w dniu koncertu)
p
(właściwie ) wcale nie planowała kariery muzycznej, nigdy nie chciała być wielką artystką. Gdy miała 19 lat, przyjechała do Hamburga na studia antropologiczne. Krótko potem poznała tu DJ Fahrota i z nim zagrała swoje pierwsze koncerty.
Muzyka ją wciągnęła. W 2005 roku, gdy miała niespełna 24 lata, wydała EP-kę , po czym wyruszyła w trasę po Europie, gdzie przed wielotysięczną publicznością supportowała m.in. swojego krajana Feli Kutiego, Seana Paula oraz zespół Gnarls Barkley.
Rok później ukazał się jej debiutancki album . Mieszanka soulu, hip-hopu, jazzu, reggae oraz elementów muzyki afrykańskiej przyniosła młodej wokalistce uznanie nie tylko wśród fanów, ale i krytyków, którzy bez wahania okrzyknęli ją następczynią Erykah Badu i Lauryn Hill. Mało tego. Brytyjski „The Sunday Times” porównał nawet tę płytę do kultowego „The Miseducation of Lauryn Hill”. Magazyn „Blues & Soul” nazwał Nnekę królową soulu, a „Notion” napisał, że „Victim...” to album, w którym znakomicie przenikają się wpływy nigeryjskich korzeni z muzyką zachodniego świata.
Na drugie wydawnictwo osiadłej w Hamburgu Nigeryjki, , trzeba było czekać trzy lata. Nneka kontynuuje tu zapoczątkowany na styl, jak sama podkreśla, krążek powstał z inspiracji muzyką Gnarls Barkley i Seana Paula. O wiele bardziej niż na pierwszej płycie zaangażowane są teksty, w których porusza problemy Afryki i jej mieszkańców, śpiewa o świecie, w którym się urodziła i wychowała
