Necropolis
Nuclear Blast
Ocana: 4/6
Vader, Marduk, Chainsaw, Esqarial
od 29 sierpnia
______________________________________________________________________________
Mogło się wydawać, że po hucznie obchodzonym w ubiegłym roku 25-leciu Vadera formacja znalazła się na krawędzi rozpadu. W obozie zespołu nie działo się najlepiej. Nieustanne roszady w składzie, kontrowersyjne zmiany w rozpoczynającej się trasie (z udziału w której zrezygnowały grupy i ), niezbyt szczęśliwe oskarżenia kierowane przez lidera formacji Petera w stronę innych wykonawców. Wszystko to kazało raczej z niepokojem czekać na premierę . Ale na szczęście nie taki diabeł straszny, choć po pierwszym przesłuchaniu byłem raczej na „nie”.
„Necropolis” brzmi, jakby dla Vadera czas się zatrzymał dobrych kilka lat temu – ostentacyjnie oldschoolowa produkcja, kompozycje powielające stare, sprawdzone patenty, nawet zamieszczone jako bonus covery – „Black Metal” Venoma i „Fight Fire With Fire” Metalliki – wydawały się gestem rozpaczy. Można oczywiście narzekać, że Vader nie poszedł dalej w swoich poszukiwaniach, że formuła, do której się przywiązał, uległa wyczerpaniu, że znowu słyszymy to samo co na poprzednich płytach. Tyle że ta metoda się jednak sprawdza. Peter – który notabene nagrał na „Necropolis” wszystkie partie instrumentów poza bębnami – przygotował materiał przede wszystkim dla wiernych fanów, oczekujących klasycznego Vaderowego grania. Od ultraszybkich deathmetalowych petard („Anger”, „Blast”), po znakomite, już niemal czysto thrashowe numery (głęboki ukłon w stronę twórczości Slayera w „We Are the Horde” czy napędzane marszowym rytmem kapitalne „Impure”). Po kilku przesłuchaniach muszę oddać Peterowi sprawiedliwość – nie stracił zdolności do komponowania dobrych, mocnych numerów, pozostał wierny własnej, wypracowanej przez lata muzycznej wizji i – mimo wielu przeszkód – udało mu się nagrać porządny, chwilami bardzo dobry album.
Ale jednak tylko chwilami. „Necropolis”, mimo zalet, sprawia jednak wrażenie skończonego za szybko. Zbyt wiele tu niepotrzebnych wypełniaczy w rodzaju „Summoning the Futura”, inkantacji przywołującej pradawne bóstwa. Lepsza już słabsza muzyka niż taka podwórkowa zabawa w kontrowersje. No i te covery – zagrane solidnie, z gościnnym udziałem wokalistów Hermh i Rootwater, ale jednak sięganie po utwory Venoma i Metalliki to pójście na łatwiznę. Rozumiem hołd, szacunek i te sprawy, ale przypominam też, że Vader ma na koncie m.in. kapitalne wersje piosenek Depeche Mode i Anti-Nowhere League. Nagrywanie thrashowych klasyków to już dla Petera zbyt łatwa rozrywka.
Jak materiał z „Necropolis” sprawdza się na żywo, będzie można sprawdzić od jutra. W warszawskiej Progresji rusza Blitzkrieg 5. Grupa zaczyna nowy etap działalności w całkowicie odmienionym składzie. Podczas Blitzkriegu na scenie pojawią się również szwedzki Marduk oraz polskie formacje Chainsaw i Esqarial. Co będzie potem – zobaczymy. Można chyba założyć, że trudny okres przejściowy zespół ma za sobą. Płytowy egzamin Peter zdał. Ale dalej może być o wiele trudniej.
