W muzycznym salonach biją w oczy świąteczne składanki ("Pure... Christmas") i płyty uczestników muzycznych show (Gienek Loska Band). Pomińcie albumy polecane przez sklepy. Lepiej zapuścić się na odległe półki. Chociaż i tam można znaleźć "perełki", których lepiej nie kłaść pod choinką nawet najmniej lubianemu kuzynowi.

Najprościej kupić krążek kogoś znanego, na przykład aktora. W ostatnich miesiącach wyrosły ich przerażające ilości. Andrzej Grabowski albumem "Mam prawo... czasami... banalnie" pokazał, że Kiepski potrafi być nie tylko na ekranie. Swoimi sennymi mruczandami na płytach usypiają też Zbigniew Buczkowski, Wiktor Zborowski i Michał Żebrowski. Na widok dzieła policjanta z "Ojca Mateusza" Piotra Polka ("Mój film") ucieszą się wyłącznie ci, dla których wrażenie robią wykonania zespołu programu "Jaka to melodia?". Równie płaskie i nieciekawe muzycznie są numery na płycie Anny Dereszowskiej "Już nie zapomnisz mnie". "Sex Appeal" w jej wykonaniu jest seksowny jak Krzysztof Ibisz na siłowni. Szkoda, że wielu dobrych aktorów nie ma hamulców przed wystawianiem się na wokalne pośmiewisko.

Nie dajcie się też skusić się na nazwiska znane z programów wyłapujących wokalistów. Przykład Michała Szpaka i jego płyty "XI" pokazuje, jak bezbarwna i niewnosząca nic poza wyśpiewywanymi fundamentalnymi zwrotami typu "Pretty baby, come on, pretty baby" może być telewizyjna sława.